Geschiedenis vibrator

Of het waar is of een mythe weet men niet zeker, maar mogelijk kende Cleopatra al het genot van een vibrator. Ze gebruikte hiervoor een klein doosje of kokertje dat gevuld was met zoemende bijtjes. Wel een heel fascinerend idee…

 

Maar wat wel zeker is, is dat men in Amerika in 1869 de eerste vibrator uitvond. Deze vibrator werd gebruikt voor medische doeleinden binnen het ziekenhuis. Vrouwen die angstig waren, snel geïrriteerd of die ‘zelfs’ seksuele fantasieën hadden kregen in die tijd de diagnose dat ze leden aan een vorm van hysterie.

 

Deze ‘psychische aandoening’ werd, voor de uitvinding van de vibrator, verholpen door intensief handwerk van de dokter tot de patiënt een ‘orgasme’ kreeg (al werd dat in die tijd niet als een orgasme gezien…) Volgens de medische geleerden had dit helemaal niets te maken met een seksuele handeling. In hun ogen betrof seks enkel penetratie door de man, met voortplanting als doel. Dat een vrouw er genot aan zou beleven kwam blijkbaar niet bij iedereen over…

 

De uitvinding van de ‘medische’ vibrator spaarde doktoren uiteindelijk heel wat zwaar handwerk uit. Zo kregen talloze vrouwen in die tijd een orgasme op doktersadvies, om de symptomen van hysterie te verlichten. Raar maar waar!

 

In het begin van de 20e eeuw kwam de eerste vibrator voor thuisgebruik op de markt. Sterker nog, de vibrator was een van de eerste elektrische apparaten voor in huis. Deze vibrator leek meer op een ouderwetse haardroger of boormachine dan op de vibrators die we nu kennen.

 

Vrouwen konden deze vibrators bij postorderbedrijfjes bestellen. Informatie over vibrators was in vrouwentijdschriften en huishoudmagazijnen te vinden. Ze werden met slogans over gezondheid en welbehagen aanbevolen. Het bestellen van een vibrator was in die tijd dus niks om je voor te schamen. Maar vanaf het moment dat vibrators in pornografische films werden gebruikt, werden ze jammer genoeg steeds meer een taboe…

 

Tot aan de jaren ‘70 werden vibrators zo vormgegeven dat op het eerste gezicht niet zichtbaar was voor welk doel ze gebruikt werden. Zo leken ze meer op nagelverzorgingsapparaten, rugkrabbers of verlengstukken voor stofzuigers.

 

De vibrators die wij nu kennen ontstonden rond 1970, mede door de opkomst van de seksuele revolutie. Dit was ook te danken aan het kleiner en goedkoper worden van batterijen en nieuwe materialen als plastic. Ze werden aangeprezen in postordergidsen als nek- en gezichtmassage apparaatjes. Door de tijd heen gingen vibrators er jammer genoeg steeds vaker uitzien als onaantrekkelijke plastic penissen in verpakkingen met pornografische afbeeldingen er op.

 

Ook werden deze vibrators van nieuwe flexibele materialen, zoals Jelly, gemaakt. Men was zich in die tijd nog niet bewust dat dit soort materialen gif afscheiden, poreus zijn en hierdoor slecht voor je gezondheid kunnen zijn.

 

Sinds de laatste jaren worden er eindelijk ook mooie, veilige en echt goede vibrators ontwikkeld voor vrouwen. Deze nieuwe generatie is gemaakt vanuit een vrouwelijk perspectief en niet zoals in het verleden vanuit een mannelijk oogpunt. Deze effectieve vibrators worden gemaakt van veilige materialen zoals hardplastic en siliconen.

 

Voor een steeds grotere groep vrouwen, en zeker bij de jongere generatie, zijn vibrators gelukkig langzaamaan weer de normaalste zaak van de wereld aan het worden. Series als Sex and the City en Dirt dragen hier zeker aan bij. Ook wordt de vibrator veelvuldig positief belicht in glossies en worden deze zelfs weggeven bij abonnementen. Eigenlijk heel logisch, want een vibrator is een verrijking voor jezelf en hoort thuis in het nachtkastje van elke vrouw!